Ik zie mezelf als 5-jarig meisje, de schaatsen ondergebonden. “Nee pap, ik hoef geen handje, ik kan’t zelluf wel!” Daar ging ik. Wiebelig sloeg ik m’n benen uit en… PLOF! Daar lag ik. Maar ik stond snel op en hup, weer dóór. En het lukte: zonder hulp leerde ik schaatsen. Die winter herhaalde dit ritueel zich regelmatig. Met blauwe billen… Maar ik deed het, helemaal zelf! Mijn moeder zegt nog