Misdaad vanuit hartstocht

Heb je wel eens gehoord van de crime passionel op de werkvloer?
Een misdaad vanuit hartstocht?
Schiet je nu in de lach en denk je aan je directeur en zijn secretaresse?
Of die twee collega’s die wel heel toevallig altijd overal samen gespot worden?
Van die verboden liefdes die steeds ingewikkelder worden of uitkomen. Waarbij uit wraak de dood volgt.

crime passionel

Zo heftig ken ik de crime passionel op de werkvloer niet maar hij bestaat wel op een wat mildere en onzichtbare manier. Ik heb het hier over de leider die met alle goede bedoelingen en compassie voor zijn mensen, het team en het resultaat om zeep helpt.

Mensgericht leiderschap

Of je nou leidinggevende, teamcoördinator of leider van een sportteam bent, je wilt het beste uit de mensen halen zonder het resultaat uit het oog te verliezen. De tijd van directief of autoritair leiderschap is over het algemeen wel voorbij. De meeste professionals worden het gelukkigst als ze vrijheid en verantwoordelijkheid krijgen op de werkvloer. Dit vinden zij een belangrijkere stimulans dan het salaris.

Als leider van deze mensen helpt mensgericht leiderschap jou daarbij. Daarmee stimuleer, inspireer en motiveer je medewerkers om het werk goed uit te voeren en zich te blijven ontwikkelen. Bij vrijheid en eigen verantwoordelijkheid wordt soms net iets te vaak gedacht…. ”dat regelen ze zelf wel, ik kan op afstand blijven”.

Niets is minder waar.
Aandacht en betrokkenheid is van cruciaal belang. Het maakt dat men zich serieus genomen voelt. Zodat tijdig aangegeven kan worden wat nodig is om het juiste resultaat te kunnen blijven leveren.

Het gevaar van de “Ja-Maarders”

Mensgericht leiderschap kent net als alle andere leiderschapsstijlen zijn valkuilen. Een belangrijke is te lief en aardig willen zijn. Je zet als leider de goede sfeer boven het resultaat. Je hebt een hekel aan gedoe en ruzie en dus vermijd je het nemen van beslissingen die lastig zijn voor sommige medewerkers.

Ook al stimuleer jij als mensgericht leider de vrijheid en het nemen van verantwoordelijkheid, niet iedere medewerker in je team wil of kan op die manier werken. Hoe graag je ook anders zou willen, ieder team kent zijn “ja-maarders”.

Het zijn de mensen die overal bezwaren bij hebben. Zij vertonen een chronische hulpeloosheid en blijven het liefst hangen in de vaste patronen die zij zelf goed kennen. Natuurlijk onderzoek je als goed leider wat er onder dit gedrag zit. Voert een gesprek met deze mensen wanneer zij hun weerstand uiten en probeert samen een patroon te ontrafelen en wellicht te doorbreken.

Helaas is niet iedere “ja-maarder” bereid tot deze reflectie en blijft liever in zijn hulpeloze rol hangen.

Too much love will kill you

De mensgerichte leider die in zijn valkuil van te veel liefde valt, besteedt onevenredig veel energie aan de “ja-maarders”. Je wilt graag dat ze op de teamkar springen en er niet achteraan blijven hangen. Dus probeer je ze te overtuigen en te faciliteren in het nemen van eigenaarschap en verantwoordelijkheid. Soms lukt dat en kiest de “ja-maarder” voor persoonlijke ontwikkeling om zo weer mee te kunnen op de kar. Maar er blijven altijd mensen die om wat voor reden niet meer passen bij het team of de organisatie en lekker blijven “ja maren”.

Willen ze ergens aan deelnemen dan moet vooral alles aan hun voorwaarden voldoen.crime passionel
Wanneer je dan de goede sfeer boven duidelijkheid zet en mee gaat in het gedrag gooi je elke keer opnieuw het touw van de kar naar de achterblijvende “hangers”. Je faciliteert eigenlijk de hulpeloosheid waardoor deze mensen alle kans krijgen op hun voorwaarden jouw kar/team te vertragen. Daarnaast heb je geen aandacht en tijd meer voor al die mensen die wel verantwoordelijkheid dragen en vooruit willen. Voor je het weet verlies je juist hen.

Too much love has killed you ;-).

Wat zou er gebeuren als jij je “liefde” richt op de groep die wel wil? De mensen die op de kar zitten en voorop lopen om hem te trekken.

Energie brengen aan wat energie geeft.

De “ja –maarder” wil aandacht, duidelijkheid en structuur. Dat kun je bieden door kaders te stellen aan dat wat je minimaal verwacht in de betreffende functie. Verder schenk je geen aandacht meer aan alle randvoorwaarden en mitsen en maren van deze medewerkers. Geen straf maar ook geen extra beloning.

Alles wat je aandacht geeft groeit……ook negatief gedrag.

Wanneer jij het touw niet meer naar ze toe gooit, moeten ze zelf kiezen hoe ze verbonden blijven met de “kar”. Daarmee bewijs je hen een grote dienst in het nemen van verantwoordelijkheid. Of ze laten de hulpeloosheid los en vinden een nieuwe manier om toch weer op die kar te komen of ze besluiten dat ze niet meer bij jou en je team thuis horen en zoeken een nieuwe werkgever. In beide gevallen laat je de verantwoordelijkheid daar liggen waar hij hoort.
Het voorkomt dat jij leegloopt en gefrustreerd raakt van een kleine groep medewerkers.

Bewaak je eigen leiderschapsgrens. Met empathie is niks mis, mits je het goed mengt met een dosis daadkracht, resultaatgerichtheid en duidelijkheid. Want voor je het weet pleeg je een crime passionel op de werkvloer.

Doorontwikkelen van jouw leiderschap?

Zou je wel eens op een frisse manier en met volle focus naar jouw leiderschap willen kijken? Onderzoeken hoe het nog fijner en moeitelozer kan?  Op een plek die al jouw zintuigen aanspreekt waardoor je gegarandeerd nieuwe inzichten krijgt en nieuwe kansen ziet. Ga dan als één van mijn vier gasten mee op coachreis naar Ibiza.

Interesse?

Klik op de foto hieronder en je komt bij alle informatie over deze leiderschapsreis.
Voor leiders en ondernemers die vinden dat zij het verdienen om op exclusieve wijze en met aandacht stil te staan bij persoonlijke groei.


 

 

 

 

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *